بابل یکی از تمدنهای باستانی حوزهٔ میانرودان است و به معنی دروازهٔ خدا (باب-ایل-لون) است. بابل در میانرودان در حوضهٔ رود فرات قرار داشت.
(دانشنامه پارسه دانشنامه ایرانیان) free encyclopedia
بابل یکی از تمدنهای باستانی حوزهٔ میانرودان است و به معنی دروازهٔ خدا (باب-ایل-لون) است. بابل در میانرودان در حوضهٔ رود فرات قرار داشت.
تمدن بابل و شاهان آن کمابیش به افسانهها راه یافتهاند. بابلیان را مبدع و مخترع بسیاری چیزها میدانند و فراوان کردههای بابلیان است که تا امروز به جا ماندهاست. از جمله ۱۲ بخش کردن روز و وضع هفته به عنوان بخش زمان.
نام بابل که شهر اصلی این تمدن بود به معنی شهر مقدس است، هر چند در تورات و منابع شیعه از آن به زشتی یاد شده و بر آن نفرین رفتهاست.
پردیس های آویزان بابل از عجایب هفتگانهی دنیای قدیم بوده و کنارش دیوارهای حصار بابل از شهرتی همطراز برخوردار است. دیوارهایی که چنان عریض بود که ارابهای را میشد بر فراز آنها راند.
سرانجام امپراتوری قدرتمند بابل به دست کوروش بزرگ در سال ۵۳۸ ق.م. گشوده شد و پادشاه مغلوب ِآن (نبونید یا نبونیدوس) به کرمان تبعید گردید. ساتراپ بابل بخشی از شاهنشاهی هخامنشی گردید. کورش بزرگ به یهودیان امکان داد به سرزمین خویش باز گردند، شماری از آنان به سرزمین ایران کوچ کردند.
